De Beukwilg

Dit is een forum over Harry Potter. Als je een fan van Harry Potter bent, zul je het hier vast naar je zin hebben.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Thomas Vos

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 Thomas Vos op zo okt 11, 2009 8:47 pm

Robert

avatar
Schoolhoofd
Ontmoet hier mijn nieuwe personage. Zeg maar hallo tegen Thomas.


_________________
Klik hier en bezoek mijn eigen website.
Profiel bekijken http://darkforest.actieforum.com/forum.htm

2 Re: Thomas Vos op zo okt 11, 2009 8:47 pm

Robert

avatar
Schoolhoofd
1. Thomas ijsbeerde door zijn kamer. Hij verveelde zich, en hij wist niets te doen. Hij liep naar zijn bureau toe, en ging zitten. Hij dacht na over vorig schooljaar.

Na vijf uur naderden ze perron 9 3/4. Het zag er druk uit. De trein begon langzamer te rijden, en Thomas, die zijn schoolgewaad nog aan had, zag zijn ouders vrolijk zwaaien. Thomas zwaaide terug. De trein stopte haast, en Thomas, Marcus en Denise pakten hun koffers. De deden de deur open, en verlieten samen met een massa leerlingen de trein. De ouders van Thomas kwamen er direct aanhollen.
'Welkom terug Thomas!' zei z'n moeder, en voordat Thomas iets kon zeggen omhelsde ze hem al.
'Ook fijn om jou te zien, mam,' zei Thomas toen zijn moeder hem los liet.
'Dit zijn Marcus en Denise'
Zijn ouders richtten zich om Marcus en Denise. Ze gaven Marcus en Denise een hand. Op een duur kwamen ook de ouders van Marcus en Denise eraan. Ze waren een vrolijk stel. Na vijf minuten namen ze afscheid van elkaar, en liepen hun ouders gezamenlijk vooraan. Thomas, Marcus en Denise liepen achteraan.
'We zien elkaar snel weer. Beloof je dat je ons uilen stuurt?' vroeg Denise bezorgt. Thomas knikte. Toen ze bij het hek waren namen ze afscheid van elkaar.

Ze zouden elkaar spoedig weerzien. Hij drukte zijn zwarte computer aan, en wachtte tot hij was opgestart. Hij was al een jaar niet meer achter de computer geweest, en besloot weer op msn te gaan. Toen hij was opgestart klikte hij msn aan, en logde zich in. Meteen werd hij aangesproken.

Kevin zegt:
Ben je weer eens online, Thomas?

Thomasjuh zegt:
Ook hallo.

Kevin zegt:
Hallo. Hoe gaat het?

Thomasjuh zegt:
Redelijk. Met jou?

Kevin zegt:
Goed hoor. Trouwens, waar was je het hele jaar? Ik heb je nog nooit op school gezien.

Thomasjuh zegt:
Ik moest opeens naar een andere school. Dom he?

Kevin zegt:
Ja, natuurlijk! Nu moest ik naast Dirk Soda zitten. Echt een ravage!

Thomasjuh zegt:
Is die zo erg dan?

Kevin zegt:
Ja.

Thomasjuh zegt:
Vandaar. Trouwens, ik ga. Ik moet eten. Doei

Hij klikte msn weg, en ging op het internet. Vijf minuten later werd hij geroepen door zijn moeder.
'Thomas! Kom beneden!' riep zijn moeder. Thomas zuchtte en zette zijn computer uit. Hij liep naar beneden. Zijn moeder, vader, en Robbin zaten al in de kamer. Robbin had een brief in zijn hand.
'Je broertje heeft ook een brief van Zweinsvein gekregen!' zei meneer Vos blij. Thomas corrigeerde hem, en was blij voor Robbin.
'Wat goed van je, Rob!' zei hij blij. 'Nu zitten we op de zelfde school!'
Robbin grijnsde, en was de rest van de dag in een opperbest humeur.


_________________
Klik hier en bezoek mijn eigen website.
Profiel bekijken http://darkforest.actieforum.com/forum.htm

3 Re: Thomas Vos op zo okt 11, 2009 8:48 pm

Robert

avatar
Schoolhoofd
2. Een dag later zat Thomas televisie te kijken. Op het moment dat er een heel spannend stukje op was, ging de telefoon. Kwaad liep hij naar de telefoon.
'Ja, hallo. U spreekt met Thomas Vos,' zei Thomas. Zijn hart sprong op toen hij de stem van Marcus hoorde.
'Hallo, meneer Vos,' zei Marcus sarcastisch. 'Kom je om elf uur naar mijn huis? Dan kunnen we samen naar de Wegisweg gaan'
'Ja, lijkt me leuk. Ik zie je dan,' zei Thomas blij. Hij legde de hoorn op de haak, en sloop naar boven toe. Hij liep naar de slaapkamer van zijn ouders, en deed de deur zachtjes open.
'En goedemorgen!' riep Thomas plotseling. Zijn ouders schrokken wakker. Ze keken Thomas boos aan.
'Mag ik met Marcus en Denise om elf uur naar het huis van Marcus? Dan gaan we naar de Wegisweg,' vroeg Thomas op een gemaakte lieve toon. Zijn ouders knikten, en gingen weer liggen. Thomas liep weer naar beneden, en liep het huis uit. Hij pakte zijn fiets, en begon naar het huis van Marcus te fietsen. Het was niet ver, Marcus had hem immers de weg vertelt. Tien minuten later stond hij voor het huis van Marcus. Hij belde aan, en onmiddelijk ging de deur open, maar het was niet Marcus die bij de deur stond.
'Hallo!' zei een klein wezentje. Thomas schrok, en pakte onmiddelijk zijn toverstaf, en richtte hem op het wezentje.
'Wat is hier aan de hand?' klonk een stem achter hem. Thomas draaide zich om, en stond oog in oog met een blond meisje dat Thomas kende. Het was Denise.
'Hoi, Denise,' zei Thomas. Denise rende naar hem toe, en omhelsde hem.
'Zijn we klaar?' vroeg nog een stem achter hen. Nu was het Marcus.

Ze liepen naar binnen, en het viel Thomas op dat het een erg groot huis was. Het was er stil.
'Wat was dat voor-' begon Thomas te vragen, maar Marcus viel hem in de reden.
'Mislukt ventje?' vroeg hij. Toen Thomas knikte zei hij: 'Dat is onze huiself'
'Marcus!' riep Denise waarschuwend. Het was fijn om meneer en mevrouw Zwelder weer te zien.

Nadat ze gegeten hadden liepen ze weer naar de woonkamer.
'We gaan met brandstof reizen. Thomas, ga jij maar eerst!' zei mevrouw Zwelder vriendelijk. Thomas liep nerveus naar de haard. Hij had wel eens eerder wat van brandstof gehoord, maar hij had er nog nooit mee gereist. Hij pakte een handje vol brandstof, en liep naar de haard toe. Hij liet het brandstof vallen. Onmiddelijk verschenen er groene vlammen. Thomas liep in het vuur.
'Wegisweg!' riep hij. Opeens verliet hij de kamer, en tolde hij rond in een eindeloze ruimte. Langs hem flitsten allerlij haarden, maar geen van hen leek op de Wegisweg. Op een duur verscheen er een haard die hem de juiste leek. Hij tolde er naar toe, en belandde midden op de Wegisweg. Achter hem stonden Marcus, Denise, en de ouders van Marcus.
'Welkom... op de Wegisweg!' zei Marcus.


_________________
Klik hier en bezoek mijn eigen website.
Profiel bekijken http://darkforest.actieforum.com/forum.htm

4 Re: Thomas Vos op zo okt 11, 2009 8:48 pm

Robert

avatar
Schoolhoofd
3.
Thomas keek zijn ogen uit. Het was behoorlijk veranderd sinds de laatste keer.
'Mooi, he? We gaan eerst naar Goudgrijp,' zei Marcus, die Thomas zag kijken. Meneer en mevrouw Zwelder liepen voorop. Het was er zoals gewoonlijk erg druk. Het zat vol met oude heksen en tovenaars, leerlingen van Zweinstein. De zon creerde schaduw rond de heksen en tovenaars. Ze waren druk aan het praten.
'We moeten alleen nog naar Olivander om een toverstok te kopen, Bram,' zei een jonge heks die niet ver van Thomas liep. Voor dat Thomas het wist waren ze bij Goudgrijp. Hij had ook een kluis bij Goudgrijp. Het was gevult door het schoolfonds met duizend galjoenen. Mevrouw Zwelder duwde met moeite de grote deur open. Ze liep naar binnen, en de rest volgde haar. De lampen die aan het plafond hingen zorgen voor een warme kleur, en de stenen waren glanzend schoon. Het was er erg druk. Thomas achtervolgde meneer en mevrouw Zwelder, die naar een kobold toe liepen. Het leek een klein, misvormd wezentje. Het had een lange neus, geen haar, en was klein. Zijn huid zag er aangetast uit.
Thomas begon een beetje bang te worden van het mannetje.
'Wij komen voor kluis 401 en 596,' zei meneer Zwelder tegen de kobold. De kobold keek hem scherp aan.
'En hebben de bezitters van die kluizen hun sleutels?' vroeg de kobold kwaadaardig. Meneer Zwelder gaf een roestige sleutel aan de kobold, en gebaarde naar Thomas dat die zijn sleutel ook moest pakken. Thomas stak zijn hand in zijn broekzak, en haalde er een roestige, bronzen sleutel uit. Hij gaf die aan de kobold. De kobold pakte de sleutels aan. Hij gebaarde dat ze mee moesten komen. Thomas volgde de kobold, die hem mee nam naar een karretje over een spoorlijn. Thomas stapte samen met de anderen in het karretje, dat meteen snel begon te rijden. Na elke vijf meter passeerden ze een bord.

Treed binnen, vreemdeling, maar sla acht,
Op het lot dat hier de hebzucht wacht.
Wie neemt wat hij niet heeft verdiend
Krijgt een hoge rekening ingediend.
Wie diep in de aarde een schat opspoort,
Die nooit aan hem heeft toebehoord,
Is hierbij gewaarschuwd: dief, u stuit,
Op meer dan alleen de verwachte buit!

Thomas begon misselijk te worden van de rit. De ene scherpe bocht na de andere kwam er aan. Toen hij bijna moest overgeven, stopte het karretje met zo'n noodgang dat Thomas tegen Denise aankwam. Ze trok haar toverstaf, en richtte hem op Thomas, wiens neus begon te bloeden.
'Balsemio! Sanitato!' riep ze. Thomas neus werd heel koud, en toen weer heel warm. Hij voelde aan zijn neus, die niet meer onder het bloed zat, en weer normaal was.
'Bedankt,' zei Thomas. Ze stapten uit het karretje.


_________________
Klik hier en bezoek mijn eigen website.
Profiel bekijken http://darkforest.actieforum.com/forum.htm

5 Re: Thomas Vos op zo okt 11, 2009 8:48 pm

Robert

avatar
Schoolhoofd
4.
De ijzeren deuren glommen door de kaarsen die aan de wand hingen. De kobold stapte naar de eerste kluis. Een schaduw volgde hem terwijl hij de kluis openmaakte met de bronzen sleutel die bij die kluis hoorde. Na een harde klik vloog de kluis open. Het viel Thomas nu pas op hoe dik de deur was.
'Hoeveel wilt u opnemen?' vroeg de kobold scherp. De hand van mevrouw Zwelder pakte de hand van meneer Zwelder vast. Toen deed meneer Zwelder zijn mond open.
'Vijftig, graag,' zei meneer Zwelder vriendelijk. Denise keek ook bang, maar meneer Zwelder leek volkomen op zijn gemak. De kobold knipte met zijn vingers. Onmiddelijk zweefde er een behoorlijke stapel hun kant op. Mevrouw Zwelder pakte haar tas en hield hem voor haar uit. De kobold liet de stapel in de tas zweven. Thomas kon niet zien hoe alles er in paste, want het licht weerkaaste tegen de gouden Galjoenen. Toen hij weer kon kijken had mevrouw Zwelder haar tas weer vast. De kobold deed de kluis dicht, en (tot Thomas' ergernis) ze stapten weer in het karretje. Het karretje begon weer te rijden. Thomas werd voor de zoveelste keer misselijk. Hij was blij toen ze bij zijn kluis aankwamen. Ze stapten weer uit, en Thomas gaf zijn bronzen sleutel aan de kobold. Hij was heel erg nerveus. Gelukkig liet de kobold zijn hand snel weer los. Hij stak de bronzen sleutel in de deur, die na een paar seconden openzwaaide.
'Hoeveel mag het zijn, jongeheer Vos?' vroeg de kobold met een grijns.
'Vijfenzeventig, graag,' zei Thomas ongerust. De kobold knipte weer met zijn vingers, en een heleboel Galjoenen zweefden zijn kant op. Snel pakte hij zijn rugtas, en toverstaf. Hij richtte hem op de tas.
'Encardia!' riep hij. De tas leek groter van binnen te worden. Op het moment dat het vergroten ophield, zaten de galjoenen in zijn tas. Ze stapten weer in het karretje, terwijl de kobold de kluis weer dicht deed.
Toen stapte de kobold ook weer in het karretje, die daarna weer begon te rijden. Thomas moest snel een ontziekings spreuk over zichzelf uitspreken, want anders had hij gekotst. Hij keek naar beneden. Hij kreeg plotseling hoogtevrees, wat best wel raar was omdat ze onder de grond zaten. Hij keek weer voor zich uit. Marcus had niet veel gezegd. Zijn haar hing naar beneden. Dat gebeurde altijd als hij geschrokken of bang was geweest.


_________________
Klik hier en bezoek mijn eigen website.
Profiel bekijken http://darkforest.actieforum.com/forum.htm

6 Re: Thomas Vos op zo okt 11, 2009 8:49 pm

Robert

avatar
Schoolhoofd
5.
Vijf minuten later stonden ze weer op de Wegisweg. Beladen met Galjoenen liepen ze naar Klieder en Vlek, om hun schoolboeken te kopen. Bij Klieder en Vlek was het niet zo druk, afgezien van de boekenkasten die de sfeer warmer maakten. Toen ze in Klieder en Vlek waren pakte Thomas zijn boekenlijst.

Het Standaard Spreukenboek (Niveau 4), door Miranda Wiggelaar
De Zwarte Kunsten, een Handboek ter Zelfbescherming, door Quintin Cassandria
Ontwasem de Toekomst, door Cassandra Vablatsky
Gedaanteverwisseling vandaag de dag, door Vissy Vos

Thomas stopte direct met lezen. Vissy Vos? Maar Thomas heette ook Vos van achternaam. Hij liep naar meneer Zwelder toe.
'Meneer Zwelder? Ik zie dat er Vissy Vos op mijn boekenlijst staat. Is dat misschien mijn oom?'
Meneer Zwelder keek op.
'Dat zou best eens kunnen, Thomas,' zei hij vriendelijk tegen Thomas. Thomas knikte bevestigend, en begon weer verder te lezen.

Toverdranken en Tegengiffen, door Lydia Drankje
Geschiedenis van Magie, door Martha Who
Kruiden en Planten voor Vandaag, door Helma Plant
Koken voor Gematigden: Een Magische Ervaring, door Herman Volmaan

Thomas liep naar de balie, waar een korte rij stond te wachten. Thomas sloot achteraan de rij. Na vijf minuten was hij aan de beurt, en noemde hij zijn boeken op.
'Het standaard spreukenboek, niveau vier, de zwarte kunsten, een handboek ter zelfb-' begon hij op te noemen, maar de verkoper viel hem in de reden.
'Geef je boekenlijst gewoon maar, jongen,' zei de verkoper. Thomas gaf hem raar kijkend de boekenlijst aan. De verkoper las de lijst door. Hij liep naar een boekenkast en haalde de boeken er uit. Hij liep weer terug, en legde ze op de balie.
'Wil je even dit formulier in vullen?' vroeg de verkoper vriendelijk, die een forumulier aan Thomas gaf. Die pakte een veer, en begon het in te vullen.

Naam: Thomas
Achternaam: Vos
Roepnaam: Thomas
Leeftijd: 14
Leerjaar: 4
School: Zweinstein
Woonplaats: Chevaltar
Adres: Pr. Lijnemastraat 49, 9123 GB
Aankopen: Schoolboeken
Datum: 30 September
Handtekening: Thomas Vos

Thomas gaf het ingevulde formulier aan de verkoper. Die begon hem aandachtig door te lezen.
'Ah. Dus u bent de neef van Vissy Vos?' vroeg de verkoper nieuwschierig. Thomas knikte.
'Ja, volgens mij wel,' zei hij.
'Dan zal meneer Vos wel erg blij zijn als hij u tegenkomt, meneer Vos,' zei de verkoper weer.
'Hoezo?' vroeg Thomas verbaasd. Er verscheen een grijns op zijn gezicht.
'U bent Vissy Vos,' zei Thomas verbaasd. De verkoper knikte. De ouders van Marcus en Marcus en Denise hadden de hele tijd staan kijken.
'En wanneer komt meneer Vos junior?' vroeg de verkoper. Thomas vertelde zijn oom dat die al naar de Wegisweg was geweest.


_________________
Klik hier en bezoek mijn eigen website.
Profiel bekijken http://darkforest.actieforum.com/forum.htm

7 Re: Thomas Vos op zo okt 11, 2009 8:49 pm

Robert

avatar
Schoolhoofd
6. Herbivicus 1/3

Zo zat hij een tijdje te praten met zijn oom. Hij wist niet eens dat hij een oom had die kon toveren. Na een tijdje liepen Thomas, Marcus, Denise en meneer en mevrouw Zwelder naar de andere winkels. Toen ze klaar waren gingen ze weer met behulp van brandstof naar het huis van Marcus.
‘We moeten nog wel even planten laten groeien. Help je mee?’ vroeg Marcus aan Thomas. Thomas knikte.
‘Ja, natuurlijk. Gaan we het met behulp van toverkracht doen?’ vroeg hij nieuwschierig. Toen Marcus knikte volgde Thomas hem naar de achtertuin. Thomas’ mond viel open. Het was een grote groene tuin, dat onmogelijk zonder toverkracht onderhouden kon worden. Het gras was zo groen als hiksap.
‘Kom je mee?’ vroeg Marcus. Hij liep naar een groot boek toe. Thomas volgde hem naar het grote boek. Toen ze er waren stopten ze daar. Marcus sloeg het boek open.
‘Dit is het herbivicus spreukenboek. Herbivicus laat planten versneld groeien,’ zei Marcus.
Thomas begon gefascineerd het boek te lezen.

Herbivicus. Een spreuk die planten versneld laat groeien. Moeilijkheidsfactor X op schaal van het ministerie. Word vooral veel gebruikt in tuinen of kassen. De klemtoon ligt op de tweede I. De groeit sneller als u zich beter concentreert. Als u zich helemaal niet concentreert kan het zijn dat u gewond raakt. Richt u toverstaf op een zaadje of plant. Geef een handterend gebaard met u toverstaf, en roep ‘herbivicus’. Als u succes heeft begint de plant in een razend tempo te groeien. Lees het verhaal van madame Kruimelaar om te lezen hoe het effect is.

‘Thea! Heb je de planten al laten groeien?’ vroeg meneer Kruimelaar tegen zijn vrouw. Thea schudde haar hoofd. ‘Dat ga ik nu doen’
Ze pakte haar toverstaf, en richtte hem op een lelieblad in het water.
‘Herbivicus!’ riep ze, en het lelieblad begon te groeien. Na twee seconden was het hard, en kon je er op lopen. Ze richtte haar toverstaf op een bloembol.
‘Herbivicus! Herbivicus!’ riep ze. Opeens begon de bloembol versnelt te groeien, en kwam er een grote zonnebloem uit. Ze vond dat het sneller kon.
‘Herbivicus!’ riep ze. Twee bloembollen begonnen te groeien, en er kwam een levensgrote narcis uit. Snel richtte ze haar toverstaf weer op iets anders.
‘Herbivicus! Herbivicus!’ riep ze. Snel begonnen twee zaadjes te groeien, en kwam er een grote eikenboom uit. Ze juichte, en begon weer planten en bomen te laten groeien.


_________________
Klik hier en bezoek mijn eigen website.
Profiel bekijken http://darkforest.actieforum.com/forum.htm

8 Re: Thomas Vos op zo okt 11, 2009 8:49 pm

Robert

avatar
Schoolhoofd
7. Herbivicus 2/3

‘Gelezen?’ vroeg Marcus netjes. Thomas lachte.
‘Jup,’ zei hij lachend. ‘Gaan we beginnen? Ik popel om die spreuk uit te proberen’
Opeens kwam Denise er aan lopen. ‘Wat zijn jullie aan het doen?’
‘We laten planten groeien met herbivicus. Help je mee, Den?’ vroeg Marcus.
‘Jup, graag. Ik kan de spreuk volgens mij al,’ zei Denise nadenkend.
‘Zullen we beginnen?’ vroeg Thomas enthousiast. Marcus knikte, en ze pakten hun toverstaffen. Thomas gaf eerst nog geen zwiepje, omdat Marcus het hem en Denise wou leren. Denise kon het al, maar ze wou voor de zekerheid toch nog mee doen.
‘Zeg maar na. Herbivicus!’ zei Marcus lesgevend. Thomas grijnsde.
‘Herbivicus,’ zei hij. Denise volgde zijn voorbeeld.
‘Goedzo,’ zei Marcus lachend. ‘Probeer het maar eens op zaadjes. Daar ligt een zak met een heleboel zonnebloem zaadjes. Pak daar maar wat van’
Thomas liep naar de zak die Marcus hem had aangewezen. Denise liep hem achterna. Thomas stak zijn hand uit naar de zak. Vervolgens pakte hij wat zaadjes. Hij holde weer naar Marcus toe, en gooide wat zaadjes op de grond. Hij richtte zijn toverstaf op een zaadje.
‘Herbivicus!’ riep hij. Hopend dat er iets zou gebeuren, keek hij op de grond. Het zaadje begon niet sneller te groeien. Het was Denise al gelukt.
‘Hoe kan dat?’ vroeg Thomas geschokt aan Denise. Ze keek naar Thomas.
‘Wat?’ vroeg ze verbaasd. Thomas wees naar de zonnebloem die Denise had laten groeien.
‘Nou, het is handig om een zwiepje te geven,’ zei ze tipgevend. Thomas concentreerde zich weer op zijn zaadjes.
‘Herbivicus!’ fluisterde Thomas. Hij gaf een zwiepje met zijn toverstaf. Het zaadje begon langzaam groter te worden. Op een duur kwam er een klein sprietje uit. Het begon een kleine zonnebloem te worden. Toen het net zo groot was als Thomas’ vinger, begon het te stoppen met groeien. Teleurgesteld probeerde Thomas het nog een keer.
‘Herbivicus!’ riep hij met alle kracht die hij in z’n stembanden had. Er volgde een mosgroene straal die op een zaadje afging. Na een fractie van een seconde was de straal weer weg, en begon het zaadje te groeien. Langzaam maar zeker werd het een zonnebloem en op een duur begon het groot te worden. Na vijf seconden was het net zo groot als een been van Thomas. Tien seconden daarna begon het de lengte van Thomas in te halen.
‘Goedzo!’ zei Denise, die blijkbaar al een hele tijd had staan kijken. Thomas bloosde een beetje. Hij kreeg niet vaak complimenten.
‘Dankjewel,’ zei Thomas blij.


_________________
Klik hier en bezoek mijn eigen website.
Profiel bekijken http://darkforest.actieforum.com/forum.htm

9 Re: Thomas Vos op zo okt 11, 2009 8:49 pm

Robert

avatar
Schoolhoofd
8. Herbivicus 3/3 laatste verhaal 6,7 + Suikerveer deluxe

Thomas richtte zich weer op een paar lelies die in het vijvertje lagen. Hij holde er naar toe. Hij passeerde meneer en mevrouw Zwelder, die bezig waren om het vijvertje te verschonen.
‘Mag ik die lelies laten groeien?’ vroeg Thomas beleeft.
‘Ja, natuurlijk! Ga je gang,’ zei mevrouw Zwelder vriendelijk. Thomas richtte zijn toverstaf op een lelieblad.
‘Herbivicus!’ riep Thomas geconcentreerd. De groene straal kwam weer, die de lelie tot groeien liet brengen. Vijf seconden daarna was de lelie hard en groot geworden. Thomas richtte zijn staf weer op een andere lelieblad.
‘Herbivicus!’ riep hij. Hij draaide zich om, en gaf een zwiepje naar achteren. Toen hij zich weer omdraaide, was de lelie al groot.

Toen alle lelies gegroeid waren, liep Thomas weer naar Marcus en Denise toe, die al een hele stapel narcissen hadden laten groeien.
‘Weer terug?’ vroeg Marcus grijnzend. Thomas knikte.
‘Ja. Ik heb de spreuk zegmaar onder de knie,’ zei hij. Hij richtte zijn toverstaf op een eik.
‘Herbivicus!’ riep hij. Opeens begon de plant hevig te schudden, en begon het groter te worden. Het begon steeds meer op een boom te lijken, en na twintig seconden stond er een vol gegroeide eik in de zon.
‘Goedzo,’ zei Marcus grijnzend.
‘Bedankt,’ zei een blije Thomas tegen Marcus. Ze begonnen weer planten te laten groeien.
‘Herbivicus! Herbivicus!’ riep Thomas. Opeens begonnen er allemaal planten te groeien.
‘Ik heb echt zin – herbivicus – in het nieuwe schooljaar,’ zei Marcus terwijl er een zonnebloem begon te bloeien.
‘Ik ook wel,’ zei Thomas bevestigend. ‘Jammer dat we nog maar vier jaar moeten’
‘Ja, dat wel. Het is heel erg leuk – herbivicus – om op Zweinstein te zitten,’ zei Marcus. Er groeide een fluweeltje.
‘Weetje, ik ga zo naar huis. Het is eigenlijk al laat. Zien we elkaar op perron 9¾?’ vroeg Thomas.
‘Jammer dat je weg gaat, maar is goed,’ zei Denise.
‘Uhu. Dan zien we elkaar. Tot dan, Thomas!’ zei Marcus. Thomas liep door de voordeur weer naar buiten, en fietste naar huis.


_________________
Klik hier en bezoek mijn eigen website.
Profiel bekijken http://darkforest.actieforum.com/forum.htm

Gesponsorde inhoud


Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum